Dit is een dagboek...
... van haat.
Misschien zou ik het niet schrijven...
... als iemand me hem niet had laten tegenhouden die avond in de regen.
Wil je soms verdrinken, Henry ?
Ik wilde even een luchtje scheppen.
Wat fijn om je te zien, Bendrix. Is het alweer een jaar geleden ?
- Juni 1 944. - Zo lang geleden alweer ?
- Hoe maakt Sarah het ? - Die zwerft ergens rond.
Is ze naar de bioscoop ?
Nee, daar gaat ze nooit heen.
Dag, Henry. Je moet naar huis voor je bezwijkt.
Is er iets mis ?
Ik breng je wel naar huis.
Misschien zou ik dit niet schrijven...
... als ik toen had geweten wie ik haatte.
Was het Henry ? Of was het z'n vrouw Sarah ?
Of was het iemand anders die ik nog moest gaan ontdekken ?
Sarah ?
Zie je ? Ze is weg.
Kom maar naar boven.
- Kom binnen. Wat wil je drinken ? - Whisky, graag.
Wat zit je dwars, Henry ?
Sarah.
Ze is nu een wandeling aan het maken, Bendrix.
- Een wandeling. - Ze was altijd al dol op wandelen.
Jaloezie is iets verschrikkelijks.
Je weet dat je me kunt vertrouwen.
Ik ben zelfs op zoek gegaan naar de naam van een privé-detective.
Denk je dat ze een verhouding heeft ?
- Je zult me wel een dwaas vinden. - Nee hoor.
Ik vind je geen dwaas.
- Denk je dat het mogelijk is ? - Natuurlijk. Ze is ook een mens.
Ik kan niet slapen.
Ik blijf maar naar dit ellendige kaartje kijken.
- Verbrand het dan. - Dat kan ik niet.
- Ga Savage dan opzoeken. - Met al die jaloerse echtgenoten ?
Denk je dat er een wachtkamer is waar we elkaars gezichten zien ?
Waarom laat je mij niet gaan ?
- Jij ? - Ik kan de jaloerse minnaar spelen.
Die zijn minder belachelijk. Over hen bestaat literatuur.
Ze zijn tragisch. Denk maar aan Troilus.
Ik verlies m'n amour propre niet als ik met Mr. Savage praat.
Je kunt m'n vrouw niet bespioneren en je voordoen als haar minnaar.
- Waar zijn vrienden anders voor ? - Ik moest het alleen even kwijt.
- Hij heet Savage. Vigo Passage 3. - Vergeet wat ik heb gezegd.
Het is nonsens. Ik ga naar een arts.
- Dat was de deur. Sarah is terug. - Het is de huishoudster.
Nee, het was Sarah's tred.
- Sarah, lieveling. - Henry.
- Ben jij dat ? - Heb je gewandeld ?
- Het is rotweer. - Je bent drijfnat. Pas nou toch op.
Tot ziens.
Hun huwelijk was conventioneel, net als hun smaakvolle inrichting.
Ik mocht hen allebei de eerste avond.
We dronken slechte Zuid-Afrikaanse sherry door de oorlog in Spanje.
Goedenavond. Kan ik uw hoed aannemen ?
Mr. Miles is boven.
- Sherry ? - Graag.
Ze leek rusteloos.
In de zomer van '39 was heel Londen rusteloos, voor de storm losbrak.
- Dit is de buurman. Hij is auteur. - Wat moet een auteur hier ?
Ik doe onderzoek. Naar uw man. Ik schrijf over een minister.
- Wat drinkt hij 's avonds ? - Chocolademelk.
- En hoe laat ? - Om elf uur. Tenzij er bezoek is.
- Wilt u uw personage excuseren ? - Roept het ministerie ?
Ik vrees het.
- Vertel z'n geheimen eens. - Henry is een goed mens.
- Die hebben geen geheimen. - Goedheid past niet in fictie.
- Wat dan wel ? - Een minister van defensie.
- Is m'n man dan fictie ? - Bij de juiste persoon.
- O hemel. Kunnen we dit achterlaten ? - Dit onderwerp ?
- Ik wil wat frisse lucht. - Natuurlijk.
- Hoe lang bent u gehuwd ? - Is uw personage gehuwd ?
- Al tien jaar. En gelukkig. - Heel goed. Wij ook in dat geval.
Geluk is nog moeilijker om over te schrijven.
Henry verkiest gewoonte boven geluk.
We hebben het over het huis.
- Ik zal je bijschenken. - Prachtig huis.
- M'n vrouw heeft het gevonden. - Ze is charmant.
- Ze is een enorme steun. - Een van uw boeken is toch verfilmd ?
Ja, die draait in Rialto. Ik neem jullie wel mee.
- Ik heb geen tijd voor films. - Zal ik dat noteren ?
Zorg dat uw personage nooit voor tienen thuis is.
Ik kan echt niet. Ga jij maar. Neem haar mee, Bendrix. Dwing haar.
- Dat heb ik niet geschreven. - Dat zeg je steeds.
- Het is waar. - Ik weet het.
- Een scène heb je wel geschreven. - Beschrijf eens.
Hij geeft haar uien te eten.
Die weigerde ze, omdat haar man niet van die geur hield. Hij werd boos.
Waarom werd hij dan boos ?
Hij wilde niet weten dat ze naar hem terug ging.
- Houdt Henry van ui ? - Nee.
Ik ben verliefd.
Ik ook.
Susan ?
Kom mee naar boven.
Sarah ?
Een ogenblik, lieverd.
- Straks heeft hij ons gehoord. - Hij zou het geluid niet herkennen.
- Heb je ui gegeten ? - Het spijt me.
Bendrix, hoe was de film ? Ben je tevreden ?
Terwijl ze van mij ging houden...
... leerde ze Henry te bedriegen.
Waarom vond ik het twee jaar later dan zo erg...
... dat ze hem weer bedroog ?
Ik neem aan dat we het over Mrs. Bendrix hebben ?
Nee. Ze is de vrouw van een vriend van me.
- Heeft u een nauwe band met haar ? - Nee.
Ik heb haar een keer gezien sinds 1 944.
Ik snap het niet. Ze moet toch gevolgd worden ?
Kan je niet zo lang liefhebben of haten ?
Je hoeft je niet te schamen voor jaloezie.
Ik zie het als teken van echte liefde.
Ik kom namens haar man. Hij denkt dat ze hem bedriegt.
- Ze heeft geheimen. - Aha, geheimen.
Misschien is er niets aan de hand.
Ik weet uit ervaring dat er meestal wel iets aan de hand is.
- Moeten we u berichten of haar man ? - Mij. Hij mag er niets van weten.
Een zeer interessant geval. M'n mannen zijn zeer discreet.
Ik zet er direct iemand op. Hij zal z'n best doen om u gerust te stellen.
Of haar man ?
Hallo ?
Sarah. Goed.
Het was fijn om je te zien.
Hoe lang geleden is het ? Twee jaar ? Zo lang ?
Je bent altijd beter geweest met gedenkdagen.
Wil je me zien ? Waarom in hemelsnaam ?
Nee, niet morgen. Ik moet een artikel schrijven.
Woensdag ? Ik zal even kijken.
kan je donderdag ? Goed.
Park Lane Hotel om een uur ?
Het was raar om te bedenken dat we zo vredig konden zijn in de oorlog.
Er waren nachten dat ik wilde dat de sirenes nooit zouden stoppen.
Zeg het nog eens.
Ik hou van je.
Voor altijd.
Sorry dat ik laat ben. De metro was erg vol.
- Een taxi is sneller. - Ik wilde niet snel zijn.
Ik heb gereserveerd bij Palmer's.
- Kunnen we niet hier blijven ? - Daar gingen we altijd heen.
- Ik ben er nooit terug geweest. - Het was ook nooit jouw restaurant.
- Kom jij er nog ? - Een paar keer per week.
Het is handig.
Laten we dan maar gaan.
- Neem me niet kwalijk. - Het geeft niet.
Dat is lang geleden. Ik dacht dat u ons was vergeten.
Ik vreesde al dat u dat zou zeggen.
- U bent ook lang weg geweest. - Twee jaar.
- Waarom loog je ? - Over dat ik hier kwam ?
Waarom wilde je me zien ?
Ik wilde je vragen naar Henry.
Ik maak me zorgen om hem. Wat vond je laatst van hem ?
- Deed hij raar ? - Ik heb niets gemerkt.
Ik weet dat je het druk hebt...
... maar zou je af en toe bij hem langs willen gaan ? Hij is eenzaam.
Met jou ?
Hij let al jaren nauwelijks meer op me.
Misschien heb je daar aanleiding toe gegeven.
Welke aanleiding dan ?
Welke aanleiding heb je mij gegeven ?
Geen enkele.
Werk je aan een nieuw boek ? Niet dat over ons waar je mee dreigde ?
Een boek is te veel moeite voor wraak.
- Er is geen reden voor wraak. - Ik maak een grapje.
Het was een mooie tijd. We wisten dat het ooit zou eindigen.
Nu kunnen we lunchen en over Henry praten.
Sorry. Het was stom. Ik had je niet moeten bellen.
- Je moet iets aan die hoest doen. - Het is maar een hoest.
- Dag, Maurice. - Dag.
Het spijt me. Ik ben jaloers op alles wat beweegt. Zelfs op de regen.
Hoe kan je nou jaloers zijn op de regen ?
- Waar heb je dit opgelopen ? - In Spanje.
Dat was mijn oorlog. Daarom kan ik niet aan deze meedoen.
Er is op je geschoten. Wat romantisch.
Niet echt. Ze hebben een pin in me gestopt.
Ik vroeg me af of ik van je hinkende gang kon houden.
En is dat zo ?
Ik heb nog nooit zoveel van iemand gehouden als van jou.
- Er is ene Mr. Parkis voor u. - Laat hem maar binnen.
Deze kant op.
- Ik kom er aan, Mr... - Parkis is de naam.
- Ik werk voor Mr. Savage. - Ga zitten en neem een sigaret.
Niet tijdens het werk. Tenzij het een doel heeft.
- Je bent nu niet aan het werk. - In zekere zin wel.
Ik heb even vrij om m'n rapport te maken.
- Is er dan iets te rapporteren ? - Het is geen ongeschreven blad.
- Hebben wij elkaar al eens gezien ? - Volgens mij niet.
Het is dus geen ongeschreven blad. Maar dat is het nooit.
- Ik en m'n jongen volgden... - Jongen ?
M'n zoon.
Ik leer hem het vak.
Een jongen komt vaak goed van pas.
Op de bewuste dag nam de bewuste partij de metro naar Piccadilly...
... en ging naar het Park Lane Hotel. Ze leek nogal geagiteerd.
Ze was met 'n heer die ze goed kende gezien het gebrek aan formaliteit.
Op een bepaald moment, al weet ik het niet zeker...
... hielden ze elkaars hand vast.
Hielden ze elkaars hand vast ?
De man schoof een glas naar haar toe.
Z'n hand bleef toen enige tijd liggen...
... en dat duidt vaak op zo'n aanraking.
Na enige tijd gingen ze naar een restaurant.
Palmer's.
Daar kwamen we niet in, door de jongen.
Ik observeerde hen door het raam.
Na enige tijd vertrok de dame.
Ze leek te vechten tegen sterke emoties.
Sterke emoties. Weet u dat zeker ?
Zonder twijfel. Ik volgde haar van Charing Cross naar Maiden Lane.
Ze ging een kerk binnen om flink uit te huilen, zou ik denken.
- Ze is toch niet katholiek ? - Nee.
Dat dacht ik al. Ze knielde niet. Ze zat.
Vanwaar ik stond, zag ik dat er sprake was van tranen.
- Vergeeft u me de persoonlijke noot. - Uiteraard.
Ik mag de vrouw namelijk. De bewuste partij.
Ik ook. Maar u zat ernaast wat de handen betreft.
Onze handen hebben elkaar nooit geraakt.
- Ik heb mezelf belachelijk gemaakt. - Dat effect heeft Sarah.
Mr. Savage had ons aan elkaar moeten voorstellen.
- Dat was mijn taak. - Het is niet ernstig.
Voor een buitenstaander is het wel grappig.
Maar ik zit er middenin.
Het is niet zozeer Mr. Savage. Het is m'n zoon.
- Als ik hem zeg dat u haar man bent... - Dat is niet zo.
- Ik doe dit namens haar man. - U wilt dus zelf onderzocht worden ?
- Dat is een interessante paradox. - Wie wordt er dan bedrogen ?
Neem me niet kwalijk. Ik ben niet zo snel in die dingen.
De dame heeft u beiden vervangen door...
Een ander ?
Probeert u zich eens in mij te verplaatsen, Mr. Parkis.
Jaloezie bestaat alleen samen met begeerte.
U bent op jacht naar begeerte.
U moet zichzelf zien als de bediende daarvan.
Natuurlijk, meneer. Dat is m'n werk.
Een plaatsvervangende minnaar, Parkis.
- Dag, meneer. - Tot ziens.
Ik vroeg me af hoeveel hij van haar kon terugwinnen voor mij.
Even wenste ik dat ik hem was...
... en z'n licht kon schijnen in haar wereld.
Ik ben een jaloerse man.
- Ik ben jaloers op deze panty. - Waarom ?
Het doet iets wat ik niet kan.
Het kust je hele been.
- Ik ben jaloers op deze knoop. - Die arme, onschuldige knoop.
Hij is helemaal niet onschuldig.
Hij is de hele dag bij je. Ik niet.
Je bent zeker ook jaloers op m'n schoenen.
- Waarom ? - Omdat ze je bij me wegdragen.
Ik mat m'n liefde af aan de mate van m'n jaloezie.
Daar m'n jaloezie oneindig was...
... had m'n liefde dat ook moeten zijn.
Ik wil je niet ongelukkig zien. Je moet doen wat je wilt.
- Met iemand anders naar bed gaan ? - Ik wil je gelukkig zien.
- Misschien wil je het zelf wel. - Absoluut niet.
Maar je doet het wel. Je gaat met een ander naar bed.
Henry ? Hoe kan je jaloers zijn op hem ?
Hij heeft je. Ik niet.
We bewonen hetzelfde huis, dat is alles.
Ik ben een schaduw voor hem. Ik hou van je.
Ik zie je liever dood dan met een ander.
Ik zal nooit met een andere man zijn.
Misschien zie je me dood, maar nooit met een ander.
- We moeten naar de schuilkelder. - Als een bom ons nu zou raken...
... zou je niet om 9 uur teruggaan naar Henry.
Ik zou nooit meer jaloers zijn.
Zou dat je gelukkig maken ?
Geloof je me nu ?
Maar helaas geloofde ik haar niet.
Er zat een duivel in me die dat niet toestond.
En nu speelde de zoon van Parkis het duivelse spel.
M'n zoon is binnengekomen. Hij kan goed van pas komen.
Dit is bewijsstuk A.
Een belofte is voor altijd, maar van deze weet ik dat niet.
Hij smoorde me met jaloezie, jij met liefde.
Hij ruikt het dus ook al.
- Wat ruikt hij ? - Liefde.
Hij achtervolgt het als een hond.
Hij is zeer volhardend.
Hij zag de bewuste partij halfnaakt...
... met een onbekende man.
- Waar ? - In de slaapkamer.
De man sloot de deur en m'n zoon vertrok.
U zult met me eens zijn dat dit impliceert...
... dat er intiem contact volgde.
- Inderdaad. Wie is hij ? - Daar is vooruitgang geboekt.
Bij z'n vertrek keek m'n zoon in de agenda in de hal.
De dame moest de volgende dag om half vier naar de tandarts.
Ze ging om half vier naar een huis op Cedar Road nummer 65.
Maar er hing nergens een bordje.
- Ene Mr. Smythe woont op dat nummer. - Smythe. Met een y ?
Ja, meneer. S-M-Y-T-H-E.
En...
... alhoewel er geen bewijs is van intiem contact, is de implicatie duidelijk.
- Hoezo ? - Vanwege de zogenaamde tandarts.
Bewijsstuk B. Die heeft m'n zoon genomen.
Ze kwam twee uur later naar buiten.
Dat was ruim voldoende voor intiem contact.
De rechtbank eist meestal tenminste een uur.
M'n zoon had foto's van haar genomen toen ze naar buiten kwam...
... maar hij was helaas in slaap gevallen.
Gelukkig zag ze hem aan voor een zwervertje.
Ze bracht hem naar het metrostation. We weten dus hoe laat ze wegging.
En een kennismaking die van pas kan komen.
- Moet ik naar hem toe stappen ? - Dat raad ik u niet aan.
- Het maakt een rechtszaak moeilijk. - Er komt geen zaak.
- Een schikking dan. - Dat wil hij niet.
Je kunt geen herrie schoppen om iemand die Smythe heet.
- Maar ik wil hem zien. - Dat kan Lance misschien regelen.
- Lance ? - M'n zoon.
Naar Lancelot van de Ronde Tafel. Hij vond de Heilige Graal.
Dat was Galahad. Lancelot werd met Guinevere in bed aangetroffen.
Dat wist ik niet.
Ik wil even zeggen dat ik hier tegen ben.
Ik wil zien hoe een man die Smythe heet er uitziet.
Leen je me je zoon even ?
Als er niets onplezierigs gebeurt.
Sarah is er niet. Dit is voor alle leeftijden.
Volg mij, jonge Lancelot.
Maak je geen zorgen. Je voelt je niet goed, weet je nog ?
- Hoe ziek ? - Je valt flauw. kan je dat spelen ?
Als ik m'n adem inhoud, word ik lijkbleek.
- Woont Dr. Wilson hier ? - Nee, het spijt me.
Ik heb dit adres gekregen. Ik heb een zieke zoon. Gaat het ?
- Kom maar binnen. - Mag dat ? Hij moet even zitten.
Dank u wel.
- Wil je een glas water ? - Dat is erg aardig van u.
- Of limonade ? - Water is prima.
- Limonade, graag. - Bedank eens, Arthur.
- Heet hij Arthur ? - Ja. Arthur James.
- Z'n moeder hield van Tennyson. - Is ze...
Ja. Vier jaar geleden inmiddels.
- Hij is vast een grote steun. - En een zorg. Ik zal me voorstellen.
- Ik heet Bridges. - Smythe.
Met een y ?
Dit is m'n broer Richard. Dit is Mr. Bridges. Z'n zoon is niet lekker.
Iemand zei dat Dr. Wilson hier woont.
Die woont hier niet.
- Ik heb uw zoon al eens gezien. - In de buurt misschien.
Wat is het werkelijke doel van uw bezoek ?
Zoals ik zei, een dokter.
Je bent niet ziek, hé jongen.
Soms komen mensen naar me toe die niet kunnen zeggen waarom.
- Maar als er een reden is... - M'n broer doet vaak...
Hij moet het zelf vragen.
Ik herken uw zoon. Maar u...
- Wie heeft me aanbevolen ? - Een gemeenschappelijke vriendin.
Sarah Miles.
- En u heet ? - Bendrix.
- Ik weet alles over u. - Vast. Maar u moet me vertellen...
Heeft u geen gelofte van kuisheid afgelegd ?
Vertrek, alstublieft. Wilt u alstublieft vertrekken ?
Kom, Lancelot.
Arme Sarah had enkel lief. En Parkis en z'n zoon volgden haar op de voet.
Ik had er een eind aan gemaakt...
... als de duivel niet weer aan m'n arm had getrokken.
Nog altijd in de regen ?
- Ik wandel. Dat raadt de dokter aan. - Wandel maar met mij mee.
Ik raad een drankje aan.
- Hoe gaat het met Sarah ? - Prima.
Ben je ooit nog naar die privé-detective gegaan ?
Ik had gehoopt dat je dat was vergeten. Ik was overspannen.
Maak je geen zorgen. Ik heb het voor je geregeld.
- Dat was verkeerd. - Ik betaal.
Hoe durf je ?
Hier is het rapport. Hij heet Smythe, met een y.
- Je bent danig misleid. - Laat me erdoor.
Wil je de foto's, namen en liefdesbrieven niet ?
Laat je me nu gaan ?
Ik kan altijd een kopie regelen voor je.
Het is vreemd hoeveel waardigheid een hoed kan hebben.
Zonder z'n hoed leek hij een van de anonieme armen.
Ik had al zo lang met mezelf te doen. Het was vreemd...
... om met hem te doen te hebben.
Het spijt me, Henry.
Ga zitten.
Zijn jullie geliefden geweest ?
Dat is de enige verklaring. En het enige excuus.
Begrijp je niet dat je iets afschuwelijks hebt gedaan ?
Je zult me wel een dwaas vinden dat ik het niet zag.
- Waarom heeft ze me niet verlaten ? - Je bent een gewoonte geworden.
Je bent haar zekerheid.
- Waarom heeft ze jou verlaten ? - Ik begon te vervelen, net als jij.
Maar zo ben ik niet geboren. Jij hebt me zo gemaakt.
Ze wilde niet bij je weg en ik verveelde haar met m'n jaloezie.
- Je kan niet jaloers op mij zijn. - Jij won.
Onze liefde was voorbij. Met mij sliep ze alleen maar.
Maar met jou kon ze koken en winkelen en in slaap vallen.
- Ze mag je nog steeds graag. - Daar ben ik niet tevreden mee.
- Dat was ik wel. - Daarom was je ook haar pooier.
De saaie man die z'n pantoffels ziet, maar niet z'n vrouw.
Maar je was niet de enige pooier. De oorlog was de grootste pooier.
De bommen hadden geen effect op ons tot het liefdesspel voorbij was.
- Wat ga je doen als het over is ? - Het gaat nooit over, zei ik toch.
Ik bedoelde de oorlog.
Dat is het enige wat zeker is.
- Hoe bedoel je ? - Daardoor kan ik je blijven zien.
Denk je dat de liefde overgaat als je me niet meer ziet ?
Bestaan is opgemerkt worden.
Besta ik voor je als je met Henry bent ?
Blijf je daarom bij hem ?
- Omdat je weet dat dit gaat eindigen ? - Nee.
- We moeten naar de kelder. - Misschien is m'n hospita er.
Ik kijk wel even.
- Ik wil mee. - Ik ben zo terug.
Hallo ?
De kust is veilig.
Ik had de knal niet gehoord.
Ik ontwaakte na vijf minuten, of vijf seconden...
... in een veranderde wereld.
Even had ik geen gevoelens...
... van liefde, haat of jaloezie.
Het voelde als geluk.
Sarah.
O God.
Je leeft nog.
- Je klinkt teleurgesteld. - Je bent gewond.
Het zijn maar wat snijwonden.
Wat deed je op de grond ?
Ik bad.
- Tot wat ? - Tot iets wat misschien bestaat.
Het was praktischer geweest als je naar beneden was gekomen.
Dat heb ik gedaan.
Waarom maakte je me niet wakker ?
Dat probeerde ik. Je bewoog niet.
Ik begrijp het niet.
Ik wist zeker dat je dood was.
Dan was er niet veel om voor te bidden.
Om een wonder.
En daar geloven wij niet in.
De sirene betekent dat je vertrekt.
Ja.
- Ga alsjeblieft niet weg. - Ik moet wel.
- Henry zal... - Vergeet Henry toch.
- Je snapt het niet. Je was weg. - En nu ben ik terug.
Het spijt me dat ik je teleurstel, Sarah.
Liefde eindigt niet als we elkaar niet zien.
- Is dat zo ? - Mensen houden ook van God.
Hun hele leven lang. Zonder dat ze hem zien.
- Dat is niet mijn soort liefde. - Misschien is het de enige soort.
Ik stelde haar uiteindelijk teleur door te blijven leven.
Dat was het einde van de verhouding. Tot dat visitekaartje.
Ik vroeg me al af waarom we je niet meer zagen.
Je moet naar huis. Straks word je ziek.
Het spijt me.
Het was makkelijk. Mrs. Miles dacht dat ik van het ministerie was.
Mr. Miles dacht dat ik een vriend van haar was.
M'n zoon had verteld waar haar kamer was.
Als iemand me tegenhield, zocht ik naar het toilet.
- Was het een goed feestje ? - Het was zeer geslaagd.
Maar Mrs. Miles zag er niet zo best uit.
Ik noem dit...
... bewijsstuk D.
- Heb je het gelezen ? - Ik heb vastgesteld wat erin staat.
Ze was niet erg voorzichtig.
Ik ben zo blij. M. komt vandaag.
M'n ervaring is dat dagboeken altijd dingen onthullen.
Men verzint codes. Die leer je snel.
- Toen ik wakker werd, scheen de zon. - Dit beslaat enkele jaren.
- Hopelijk bent u tevreden. - Het leven zou mooi worden.
- Maar ik droomde... - Dit beëindigt onze samenwerking.
Dat dacht ik al. Ik vond het prettig om met u te werken.
Als je dat zo kunt stellen gezien de situatie.
Ik ook.
Ik hoop dat u een aandenken wilt accepteren.
Er zit een verhaal aan vast.
- Weet u de zaak Bolton nog ? - Niet echt.
Het was een hele opschudding.
Lady Bolton, de meid en een minnaar werden samen gevonden.
De asbak stond naast het bed. Aan mevrouws kant.
Ik zal het koesteren, Parkis.
- Als asbakken eens konden praten. - Inderdaad.
Ik bel nog wel om alles af te handelen.
Dank je, Parkis.
Tot ziens, meneer.
Soms word ik er moe van om hem te zeggen dat ik van hem houd...
... en dat altijd zal doen.
Hij verdraait m'n woorden als een advocaat.
- Wat ga je doen als het over is ? - Denk je dat liefde over gaat ?
Bestaan is opgemerkt worden. Besta ik voor je als je bij Henry bent ?
Ja.
Blijf je daarom bij hem ? Omdat je weet dat dit over gaat ?
Nee.
- We moeten naar de kelder. - M'n hospita is er.
- Het is vlakbij. - Ik kijk wel.
- Ik wil mee. - Ik ben zo terug.
Hallo ?
De kust is veilig.
Maurice.
Neem hem niet mee, God.
Maar dat had U wel gedaan.
Wat hij ooit was geweest, was weg. U had het meegenomen.
Ik had nooit in gebeden geloofd.
God, breng hem alstublieft terug. Laat hem leven.
Alstublieft, laat hem leven.
Lieve God, alstublieft.
Laat hem...
Maurice.
Lieve God, breng hem alstublieft terug.
Laat hem terugkomen.
Neem hem niet van me af.
Ik geef hem voor altijd op, maar laat hem alstublieft leven.
Laat hem leven. Ik beloof dat ik hem nooit meer zal zien.
Sarah.
O God.
Je leeft nog.
Je klinkt teleurgesteld.
Hij was in leven...
... maar nu was ik dood.
Wat deed je op de grond ?
Ik bad.
- Tot wat ? - Tot iets wat misschien bestaat.
Hoe kon ik uitleggen wat ik zelf niet begreep.
Je bewoog niet. Ik wist zeker dat je dood was.
- Waar bad je dan voor ? - Een wonder.
En daar geloven wij niet in.
Nee.
De sirene betekent dat je weggaat.
Ja.
Ik wist dat ik nooit meer ergens grip op zou kunnen krijgen.
Sorry dat ik je heb teleurgesteld.
De liefde eindigt niet als we elkaar niet meer zien.
- Is dat zo ? - Mensen houden toch ook van God ?
Hun hele leven. Zonder hem ooit te zien.
Dat is niet mijn soort liefde.
Misschien is het wel de enige soort.
Niets kan me dwingen m'n belofte te houden.
Maar ik wist dat het zou worden gedaan.
Ik had het lot getart en het lot had de uitdaging geaccepteerd.
Nu was ik in de woestijn. Zonder hem.
Ik ging op zakenreis met Henry in Zuid-Engeland.
Henry en ik sliepen naast elkaar als beelden op graftomben.
In de vernieuwde schuilkelder in Bigwell-on-Sea kuste de bewaker me.
Ik liet het toe, maar ik voelde niets.
Ik begin in u te geloven, God. Misschien werkt U wel zo.
U haalt alle liefde uit me en vult de leegte.
- Ze bevelen me aan voor een O.B.E. - Wat is dat ?
Net onder een C.B.E.
Als ik met pensioen ga, word ik vast een K.B.E.
Wat verwarrend. Kunnen ze niet dezelfde letters gebruiken ?
Zou je niet lady Miles willen zijn ?
Dit was de mooiste dag voor de Britten.
Het einde van de oorlog tegen Duitsland.
Een man die we eerder zagen, keek omlaag vanaf een balkon in Whitehall.
Heel Londen leek gelukkig omdat er vrede was.
Er waren geen bommen meer. Ik was niet zo blij met de vrede.
Ik wandelde waar hij altijd liep...
... en probeerde te bedenken waar hij was.
Toen gaf ik het op.
Ik dacht dat nu er vrede was...
... ik dat ook zou moeten hebben.
Ik vertelde hem alles.
Degene die m'n belofte had gehoord, moest dit ook gehoord hebben...
... en moest het al hebben geweten. God weet immers alles.
Wat was die wetenschap wreed.
Het wist al van m'n belofte voor ik die uitsprak.
Het wist dat ik me er aan zou houden...
... en kende me zoals zijn handen me kenden.
- Sarah, lieveling. - Henry.
Het wist dat ik hem op de trap zou zien.
Wat een hondenweer.
Je bent drijfnat. Het wordt je dood nog.
Het wist dat hij me zou haten.
Woensdag.
Donderdag dan.
Ik nam de tijd. Ik wilde niet te vroeg zijn.
Waarom wilde je me zien ?
Ik wilde je zeggen dat ik al twee jaar dood was.
Ik kan niet langer zonder je.
Maar dat zei ik niet.
Hij merkt me niet op. Al jaren niet meer.
- Gaf je daar geen aanleiding toe ? - Wat voor aanleiding ?
Wat voor aanleiding heb je mij gegeven ?
Geen enkele.
- Schrijf je een nieuw boek ? - Natuurlijk.
Dat boek over ons dat je dreigde te schrijven ?
Een boek kost een jaar. Het is te veel werk voor wraak.
Je hebt geen reden om wraak te nemen.
We hadden het goed samen.
We zijn volwassen en wisten dat het ooit zou eindigen.
Nu kunnen we lunchen en over Henry praten.
Vroeger zou hij me gevolgd hebben. We zouden 't hebben goedgemaakt...
... of de liefde hebben bedreven.
Ik zei tegen God wat ik tegen m'n vader gezegd had kunnen hebben:
Lieve God, ik ben moe.
Ik wil niet meer zonder hem zijn.
Het komt allemaal door U.
Ik was de afspraak met Dr. Gilbert bijna vergeten.
Hij vroeg hoe ik me voelde en ik zei dat ik niets voelde.
Er zat een steen waar m'n hart hoorde te zitten.
Ik heb hulp nodig, eerwaarde.
- God heeft ons een vrije wil gegeven. - Mooi. Ik ga bij m'n man weg.
Ik ben een hoer en een leugenaar.
Ik ga Henry om een scheiding vragen.
Dat kan niet. Je bent een goed mens.
- Beter dan wie dan ook. - Dat is niet zo. U kent me niet.
Er lag een slapende jongen op de trap met een wijnvlek op z'n gezicht.
Ik vroeg me af wat voor God een kind zoiets gaf.
Ben je verdwaald ? Rustig maar.
Het is in orde. Waar woon je ?
Red je je nu ?
Ik kuste z'n wang en wilde dat ik het weg kon wassen.
Plotseling voelde ik me gelukkig. Ik kon mezelf bevrijden.
Ik ga je verlaten.
Deze afgelopen vijfjaar...
... ben ik verliefd geweest op Maurice.
Ik hou van je.
Dat moet je weten.
Waarom nu, Henry ? Waarom zeg je dat nu ?
Ik heb iets gedronken met Bendrix.
Het was afschuwelijk.
- Ik kan niet zonder je. - Dat kan je best, dacht ik.
Je bent ooit van krant veranderd. Dat wende ook.
Wat is er, Henry ? Heeft Bendrix je van streek gemaakt ?
Ik ben geen goede man geweest voor je.
We zijn goede vrienden.
Je kunt zonder vrienden.
Verlaat me niet, Sarah.
Houd het nog een paar jaar vol.
Ik zal het proberen. Dat beloof ik.
Is dit toeval, vroeg ik me af.
Of loopt het leven nou eenmaal zo ?
En als dit het leven is, zit ik daar dan aan vast ?
Wat het ook moge zijn, ik kan er niet meer tegen vechten.
Het heeft gewonnen, en wij verloren.
- Hallo ? - Sarah.
- Ze is er niet. - Ik ken je stem. Zeg wat tegen me.
Sarah.
Stop hier.
Bedankt.
Een kaartje, alstublieft.
Sarah.
Hoe kom je daaraan ?
Je had een feestje vorige week.
Ja. Dat kleine mannetje.
Hij is m'n speurneus.
Wat belachelijk, Maurice.
Niet belachelijker dan jij.
- Waarom zei je niets ? - Dat heb ik geprobeerd.
Maar elke keer gebeurde er weer iets.
- Dat is nonsens, Sarah. - Nee, zo werkt het niet.
Ongelukken. Kleine dingetjes.
- God zit in de kleine dingen. - Geloof je dat ?
Geloof je in dingen die je niet ziet ?
- Bedoel je Hem ? - Ik bedoel jou.
Ik heb altijd van je gehouden. Zelfs al kon ik je niet zien.
M'n moeder heeft me laten dopen.
M'n vader was joods. We waren niet praktizerend.
Ze hoopte dat het geloof zou aanslaan bij me.
Net als een inenting.
Ik heb twee dingen beloofd in m'n leven.
De ene was om met Henry te trouwen.
De andere om jou niet meer te zien.
Ik ben te zwak om ze te houden.
Ik weet dat je niet in Hem gelooft.
Maar probeer het alsjeblieft. Praat tegen hem.
- Dat kan ik niet. - Zeg Hem dat het me spijt.
Ik ben maar een mens. Ik ben zwak.
Zeg Hem dat ik m'n beloftes niet kan houden.
Ik wil niet meer zonder je zijn.
- Ik zal je thuisbrengen. - Ik wil niet naar huis.
Dat weet ik.
Hebben we de betovering verbroken ?
- De wereld hield niet op met draaien. - In zekere zin wel.
Maar dat heeft de wereld steeds gedaan.
Mag ik nu slapen, Maurice ?
Laat me alsjeblieft slapen.
- Het is Henry. - Niet opendoen.
- Hij moet het toch weten. - Laten we samen weggaan.
- Waarheen ? - Maakt niet uit. Brighton.
Ik wil een paar dagen rust voor de ruzies beginnen.
- Henry ruziet toch nooit. - Ik had het niet over hem.
Het is makkelijk om over pijn te schrijven.
In pijn zijn we allen dodelijk saai en individueel.
Maar wat kan je schrijven over geluk ?
- Hij staat je niet. Geef hier. - Dat gaat je wat kosten.
Hoeveel ?
Zal ik opnieuw betalen ?
- Ik wil kinderen. - Hoeveel ?
- We kunnen bij een stoppen. - Eentje maar ?
Wil je bij twee stoppen ?
- Is dat een belofte ? - Ja.
Je moet terug naar het hotel.
Ben je nog steeds bezig, Parkis ? Rustig maar.
- Waar is je zoon ? - Die heb ik thuis gelaten.
Dat is niet slim. Hij had zich wel schuil weten te houden.
- Misschien ligt dit werk me niet. - Dit is een unieke situatie.
Hoe zeg jij dat ook alweer ? De bewuste partij is schrijver.
- Die zien alles. - Daar lijkt het wel op.
- Wie heeft je ingehuurd ? - Dat mag ik niet zeggen.
Eens kijken. De jaloerse echtgenoot ?
Ik dacht niet dat ik weer aan deze zaak zou werken.
Zolang dwazen als wij liefhebben, heb jij werk.
- Zo kan je dat wel stellen. - En liefde houdt nooit op.
- Daar lijkt het wel op. - Wat heb je nodig ?
Foto's van de daad ? Hotelrekeningen ?
Bezoedelde lakens ? We zijn je graag van dienst.
Ik moet u volgen en hem vertellen wat u doet.
- En dat doe je natuurlijk. - Ik moet wel. Zo snel mogelijk.
Heb je geen extra bewijs nodig ? Dat zal de rechtbank willen zien.
Meestal wel. Als het zover komt.
Nou... Hier is bewijsstuk A.
Een bon voor twee broodjes uit de trein naar Brighton.
- Dat is toch bewijs van intimiteit ? - Dat zou wel kunnen.
Bewijsstuk B: kaartjes voor de achtbaan.
- U doet m'n werk voor me. - Maar er is sluitend bewijs nodig.
Hoe kunnen we een scheiding zeker stellen ?
Meestal door fotografisch bewijs van...
Intimiteit.
Het zou handig zijn voor het geval het zover komt.
Dat komt het ook.
Dat is zeker.
Sarah.
- Ik droomde dat we een kind hadden. - Dat krijgen we ook.
We lagen op het bed. De kamer was vol water.
- Er lag een kind tussen ons. - Waarom water ?
De zee was door het raam gekomen.
Dus je gaat met me trouwen ?
Dat is een belofte.
Dit liet de prins-regent bouwen voor z'n minnares.
- Prachtig, maar niet perfect. - Hoezo ?
- Ze was katholiek. Dat was onmogelijk. - Hij hield dus van haar ?
Hij trouwde met prinses Caroline van Brunswijk. Die was protestant.
Maar ze was enorm. Dus bouwde hij dit onmogelijke geval.
- Niet nu, Henry. - Vergeef me. Ik kon niet anders.
- Niet nu, Henry. - Wat moet je dan ?
Praten.
Ga naar huis. Je kunt haar niet vasthouden.
De rol van de jaloerse man past niet bij je.
Ik wil geen scène schoppen.
- Ga naar huis. - Ik ben niet jaloers, Bendrix.
Wat zei je ook alweer ? Minnaars zijn jaloers.
Echtgenoten zijn belachelijk.
Ik ben nooit haar minnaar geweest. En geen echte echtgenoot.
- Maar je hebt onze man ingehuurd. - Ik moest weten waar ze was.
Dat weet je dan nu. Ze wil scheiden.
Dat zal niet gaan, vriend.
- Ga je het bestrijden ? - Nee.
Maar dat kost 3 maanden.
Wat stelt drie maanden voor op een mensenleven ?
- De helft. - De helft van wat ?
Van een leven, vrees ik.
Sarah gaat dood. De arts belde de avond dat ze niet terugkwam.
Hij had de uitslag van enkele onderzoeken.
Ik ging bij je langs. Ik dacht dat jullie daar allebei waren.
Wat gedragen we ons vreemd op zulke momenten.
- Je moet niet nat worden, lieveling. - Hou je niet van regen ?
Je hebt nieuws.
Is het goed ?
Nee, liefste.
Daarom moet je geen beloftes maken. Daar moet je je aan houden.
Je had nooit jaloers op me moeten zijn, Bendrix.
Ik heb Sarah geen gunst verleend door met haar te trouwen.
Ik ben niet het type dat kan beminnen.
- Ze wilde iemand zoals jij. - Zo simpel ligt het niet.
Ik hoop niet dat je het erg vindt dat ik dit vraag.
Ik wil graag dat je erbij bent als het zover is.
Die tijd komt misschien niet.
Vertel me niet dat je in wonderen gelooft.
Nee. Maar Sarah wel.
Ik heb altijd gedacht dat ik eerst zou sterven.
En dat Sarah zich wel zou redden.
Ben je radeloos, Henry ?
Dat ben ik zeker.
Het zou je een hoop besparen als je bij ons introk.
Sarah zei altijd dat je boeken niet het verdiende succes oogsten.
Je kan overdag werken als ik op het ministerie ben.
En 's avonds...
... kunnen we allebei...
Ik verhuisde dus naar de overkant.
Gek genoeg voelde ik me er direct thuis.
- Kan ik u van dienst zijn, eerwaarde ? - Ik kom voor Mrs. Miles.
- Die is verhinderd. - Ze is ziek, bedoelt u ?
Ja, dat bedoel ik.
Ze heeft me bezocht. Ik weet dat ze me wil zien.
Ze wil met rust gelaten worden.
Is haar man hier ?
Nee.
- Ze heeft me over u verteld. - Dat weet ik.
Ik ben de minnaar.
Wie was dat ?
De postbode.
Wat had hij bij zich ?
Hij was aan het verkeerde adres.
Dat is gek, voor een postbode.
Weet je wat er die dag gebeurde ?
Je dacht dat ik dood was. Maar dat was ik niet.
Nee, lieveling.
Er gebeurde iets in die kamer.
Er stonden dezelfde muren om me heen...
... en hetzelfde zonlicht scheen door het raam.
Maar niets zou ooit meer hetzelfde zijn.
Dat geloof je niet echt.
Maar het is waar.
Ik heb nog nooit zoveel van iemand gehouden als van jou.
Toen je de kamer binnenliep met je gezicht onder het bloed...
... kwam er een ander soort liefde mee.
Ik liep het geloof op alsof het een ziekte was.
Ik ging net zo geloven...
... als dat ik verliefd was geworden.
Ik probeerde ertegen te vechten.
Maar ik heb geen kracht meer.
Het was de postbode niet, hé ?
Nee, dat is zo.
Lieve Maurice, je kan niet blijven vechten. Het is maar liefde.
U neemt haar dus weg. Maar mij heeft U nog niet.
Ik wil Uw vrede en liefde niet.
Ik wilde Sarah een heel leven lang. En U pakt haar van me af.
Ik haat U, God. Ik haat U alsof U bestaat.
Bendrix.
Je moet me helpen, Bendrix. Ik kan het niet.
Ik help je.
Ik kan niet leven in een wereld zonder haar.
Ik zal je helpen.
Ik had alles geregeld als ik het had geweten.
U keurt crematie toch af ?
- Een katholieke begrafenis. - Ze was niet katholiek.
We erkennen de zuiverheid van de ziel.
- Ze zei dingen die op gebeden leken. - We hebben alles al geregeld.
Je wilt geen roddels, Henry. Er staat 'n advertentie in de Times.
Was u maar eerder gekomen. Denk niet...
- Ik denk niets slechts over u. - En over mij ?
Maakt u zich niet druk. U heeft geen invloed meer op haar.
- Ze was een goede vrouw. - Dat was ze niet.
Ze heeft u, haar man en mij bedrogen. Ze was een leugenaarster.
- Bendrix. - Laat hem maar.
Bespaar me uw medelijden.
- Je kunt me altijd opzoeken. - Ik ben geen Sarah.
Het spijt me, eerwaarde.
Ik weet wanneer een mens pijn lijdt.
Ik lijd geen pijn. Ik lijd aan haat.
Ik haat Sarah omdat ze in uw nonsens trapte.
Ik haat Henry omdat ze bij hem bleef. Ik haat u en uw God...
... omdat jullie haar van ons af hebben genomen.
- U kunt heel goed haten. - Loop allemaal naar de hel.
Het spijt me, Henry.
Weet je wat het is, Bendrix...
Ik heb het altijd al geweten.
Ik wist dat ze met een ander was.
Maar ik dacht niet dat jij dat was.
Het rare is...
Ik ben blij dat jij het was.
Het is treurig om u hier te zien. Waar alles vergeven en vergeten is.
Volg je je mensen altijd zo ver ?
Het was een aardige vrouw. Ze gaf me een glas sherry op haar feest.
- Was het Zuid-Afrikaanse sherry ? - Dat weet ik niet.
Er waren er niet veel zoals zij. M'n zoon heeft het vaak over haar.
- Hoe gaat het met hem, Parkis ? - Hij maakt het buitengewoon goed.
Maar hij dacht dat ze katholiek begraven zou worden.
- Waarom ? - Jongens denken dat soort dingen.
- Maar ik kan het ook niet uitleggen. - Wat kan je niet uitleggen ?
De dag dat ze naar de dokter moest, bracht ze hem naar de metro.
Ze dacht dat hij verdwaald was. Ze kuste hem op z'n wang met de vlek.
In de weken daarna verdween z'n wijnvlek geleidelijk.
Ik probeer rationeel te zijn, maar hij zweert dat het door haar komt.
Zeg Mr. Bendrix eens gedag, Lance.
Hallo.
Ik schreef in het begin dat dit een dagboek was van haat.
Ik haatte U alsof U bestond.
Ik ben het haten moe. Maar U bent er nog altijd.
Uw sluwheid is oneindig.
U gebruikt mijn haat zodat ik U zal erkennen.
Ik heb nog maar een smeekbede over.
Lieve God, vergeet mij.
Zorg voor haar.
En voor Henry.
Maar laat mij met rust
voor altijd
Nederlandse ondertiteling bewerkt door : A.